Zmniejszenie ciśnienia onkotycznego

– 3) zmniejszenie ciśnienia onkotycznego krwi wskutek obniżenia poziomu białek w osoczu, spowodowanego zaburzeniami odżywiania i trofiki lub utratą białka przez uszkodzone nerki,

– 4) zwiększenie przepuszczalności śródbłonków naczyń włosowatych wskutek ich toksycznego uszkodzenia lub zaburzeń neurotroficznych,

– 5) zwiększenie wodochłonności tkanek spowodowane wzrostem ciśnienia osmotycznego i onkotycznego w tkankach, – 6) utrudnienie odpływu płynu tkankowego drogą naczyń chłonnych.

Czytaj Więcej

DZIAŁANIE POZASERCOWE

Stosowanie LBA może prowadzić do skurczu oskrzeli, zwiększonej perystaltyki przewodu pokarmowego, zmniejszonego napięcia zwieraczy. Ponadto LBA zmniejszają działanie hamujące pobudzenia [3-adrenergicznego występującego w czasie przedwczesnego porodu.

LBA hamują lipolizę, glikogenolizę w mięśniach szkieletowych i w mięśniu sercowym, a także wydzielanie insuliny, najprawdopodobniej poprzez wpływ na receptor P2. U zdrowych osób LBA praktycznie nie wpływają na stężenie glukozy lub insuliny, jednak opóźniają wyrównanie hipoglikemii wywołanej insuliną. Wydzielanie reniny jest regulowane m.in. przez pobudzenie adrenergiczne. LBA w ten sposób mogą zmniejszać aktywność reninową osocza.

Czytaj Więcej

Działanie hipoglikemiczne

Działanie hipoglikemiczne obserwowano najczęściej u chorych na cukrzycę leczonych insuliną. Stwierdzano je także u chorych po resekcji żołądka i po głodzeniu. LBA wyraźnie zmniejszają objawy kliniczne hipoglikemii.

Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują: nudności, wymioty, biegunkę, rzadziej zaparcie, bóle brzucha, wzdęcia i występują w 2-11% przypadków.

Czytaj Więcej

GOJENIE BEZPOŚREDNIE

Ten sposób gojenia występuje wówczas, gdy rana powstała pod wpływem działania przedmiotu ostrego i niezalcażonego, przy czym nie nastąpiło poprzeczne lub ukośne przecięcie większych mięśni, tak że krawędzie rany są gładkie, równe i przylegają do siebie.

Gojenie postępuje w ten sposób, że szczelinę powstałą pomiędzy przylegającymi do siebie ścianami rany wypełnia wydobywające się z otaczających naczyń chłonnych i krwionośnych osocze, chłonka i włóknik, które ulegają skrzepnięciu, sklejając brzegi rany. Do tych skrzepłych mas wzrasta z brzegów rany ziarnina niezapalna, która później przekształca się w tkankę bliznowatą, tworzącą białą, wąską, linijną bliznę. Niekiedy blizna ta może stopniowo ulec całkowitemu zanikowi i wchłonięciu, wówczas nie pozostaje żaden ślad po ranie. Jest to najszybszy i najkorzystniejszy sposób gojenia się ran.

Czytaj Więcej

Zmiana pH

– 1) zmiana pH, czyli kwasoty wydzieliny, co jest wyrazem zaburzenia równowagi elektrolitów, jakimi są zjonizowane sole mineralne

– 2) zaburzenia w równowadze koloidów ochronnych, czyli cząsteczek białka, które w prawidłowych warunkach tworzą otoczki wokół cząsteczek mineralnych otoczki takie uniemożliwiają wiązanie się różnoimiennycli jonów, a ponadto ułatwiają cząsteczkom mineralnym pozostawanie w roztworze, podobnie jak koło ratunkowe nie pozwala utonąć nie umiejącym pływać

Czytaj Więcej

Wrażliwość ośrodka na temperaturę krwi

Wrażliwość ośrodka na temperaturę krwi jest niezmiernie ważnym czynnikiem termoregulacji. W przypadku porażenia tego ośrodka, albo też porażenia receptorów ciepła i zimna, przecięcia dróg nerwowych itp. dochodzi do zaburzenia termoregulacji, a ciało wyrównuje swą ciepłotę z otoczeniem, ulegając nadmiernemu oziębieniu lub przegrzaniu. Dzięki zaś wrażliwości ośrodka na zmiany ciepłoty krwi, utrzymana jest stałość ciepłoty ciała. Gdy ciepłota krwi podniesie się powyżej normy, ośrodek termoregulacji hamuje przemianę materii i wytwarzanie ciepła, a zwiększa oddawanie ciepła przez rozszerzenie naczyń skórnych, zwiększenie wydzielania potu i przyśpieszenie oddechów. Z drugiej strony, gdy ciepłota krwi obniży się, ośrodek ten zwiększa produkcję, a zmniejsza oddawanie ciepła przez skórcz naczyń skórnych i zahamowanie wydzielania potu.

Czytaj Więcej

ODDZIELANIE

Oddzielanie (demarcatio) jest formą uprzątania zaka-żonych ciał obcych pochodzenia zewnątrzustrojowego. Bakterie znajdujące się w obrębie ciała obcego wywołują odczynowy proces zapalny, tzw. zapalenie demarkacyjne. Wytwarzająca się w przebiegu tego zapalenia ziarnina zapalna jest bardzo bogata w leukocyty gromadzące się zwłaszcza w powierzchownych warstwach ziarniny. Leukocyty rozpuszczają pograniczną warstwę tkanki, oddzielając martwą tkankę lub obce ciało od tkanek zdrowych. Oddzielona w ten sposób część tkanki nazywa się m a r- twakiem (sequester).

Czytaj Więcej