Amiodaron wywołuje szkodliwe interakcje

Działanie przeciwarytmiczne amiodaronu utrzymuje się do 150 dni po jego odstawieniu. W czasie jego stosowania u ludzi pojawiają się następujące zmiany elektrokardiograficzne: zaburzenia załamka T, pojawianie się załamka U, przedłużenie odstępu QT. Lek wywołuje liczne objawy niepożądane, których można uniknąć za pomocą indywidualnego doboru dawkowania i wnikliwej obserwacji chorych. Najczęściej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (17%), bezsenność (11%), zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (5%), np. zaburzenia pamięci, drżenia, ataksja, zaburzenia widzenia (3%). Lek jest przeciwwskazany u chorych z rzadkoskurczem i zaburzeniami przewodzenia.

Amiodaron wywołuje szkodliwe interakcje z warfaryną, digoksyną, chinidyną, prokainamidem i apryndyną. W stanach ciężkich w przebiegu niemiarowości komorowych i nadkomorowych lek stosuje się powoli (2-3 min) dożylnie w dawce 0,3-0,45 mg/kg mc. W leczeniu długotrwałym amiodaron podaje się doustnie, różnicując dawki w zależności od rodzaju niemiarowości: w częstoskurczu nadkomorowym 100-150 mg co 12 h w migotaniu przedsionków 150-200 mg co 12 h w częstoskurczu komorowym 350 mg co 12 h, maksymalnie do 2,0 g/24 h w dawkach podzielonych. U chorych z zagrażającymi niemiarowościami komorowymi podaje się najpierw 800 mg/24 h przez 4-6 tygodni, a następnie dawkę podtrzymującą 600 mg/24 h.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>