AMIODARON

Lek ten ma wielostronne działanie na układ krążenia. Działanie przeciwarytmiczne amiodaronu jest konsekwencją przedłużenia czasu trwania potencjału błonowego wszystkich tkanek mięśnia sercowego oraz zahamowania fazy czwartej potencjału czynnościowego. Amiodaron rozszerza naczynia wieńcowe i powoduje zmniejszenie oporów naczyniowych na obwodzie. Działa antagonistycznie na receptory a- i P-adrenergiczne. Nie wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego. Ponieważ amiodaron ma podobną budowę chemiczną do trijodotyroniny, zaburza metabolizm tego hormonu, jak też i tyroksyny. Dlatego może wywołać nadczynność lub niedoczynność gruczołu tarczowego.

Z opisu działania farmakologicznego amiodaronu wynikają następujące cechy kliniczne leku. Jest on skuteczny w niemiarowościach różnego pochodzenia, także w migotaniu komór. Można go stosować u chorych z współistniejącą, nawet ciężką, niewydolnością serca. Ponieważ zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen, zapobiega napadom dusznicy bolesnej. Lek wchłania się w bardzo różnym stopniu u poszczególnych chorych, ulega znacznej kumulacji w organizmie, jest bowiem bardzo powoli wydalany. Biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 30 dni. Lek odkłada się w postaci drobnych złogów w rogówce, które znikają po jego odstawieniu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>