Inhibitory koprzenośnika

Inhibitory koprzenośnika Na+Cl segmentu korowego kanalika dalszego (diuretyki tiazydowe i tiazydopodobne). Miejscem działania diuretyków tiazydowych i tiazydo- podobnych jest korowy odcinek kanalika dystalnego, stanowiący wydłużenie kanalika grubościennego ramienia wstępującego pętli nefronu. Mechanizm wchłaniania NaCl w tym segmencie przedstawiono na ryc. 3.1c. Podobnie jak w innych odcinkach nefronu, tak i w tym odcinku wchłanianie Na+ jest napędzane pompą Na+K+-ATPazową, umiejscowioną na podstawnobocznym biegunie komórek cewkowych. Wnikanie Na+ do komórek odbywa się za pomocą koprzenośnika Na+Cl~. Leki moczopędne łącząc się z tym koprzenośnikiem, blokują wchłanianie zwrotne Na+, jednak w stopniu znacznie mniejszym niż diuretyki pętlowe. Wzmagają one kaliurezę oraz wywołują hiperurykemię podobnymi mechanizmami, jak diuretyki pętlowe. W odróżnieniu od tych ostatnich zmniejszają one kalcjurię, przez co mogą być przyczyną hiperkalcemii. Leki tiazydowe wykazują ponadto słabe działanie hamujące anhydrazę węglanową kanalika bliższego oraz bezpośredni wpływ zmniejszający przesączanie kłębuszkowe.

Leki blokujące kanały sodowe kanalików zbiorczych (diuretyki przeciwkaliure- tyczne). Mechanizm działania leków blokujących kanały sodowe w kanalikach zbiorczych przedstawiono na ryc. 3.Id. Mechanizm wchłaniania Na+ jest napędzany pompą Na+, K+-ATPazową umiejscowioną na podstawnobocznym biegunie komórek. Jony Na+ wnikają do komórek kanalikowych przez kanały sodowe, umożliwiając wydalanie, poprzez swoiste kanały potasowe, K+ do światła kanalika. Wielkość wydalania K+ do światła cewek jest zależna od wielkości napływu do komórek Na+. Wszystkie czynniki zwiększające napływ Na+ do ww. odcinka nefronu (blokada resorpcji Na+ przez diuretyki pętlowe lub tiazydowe) lub nasilające wchłanianie Na+ (aldosteron), jak również zasadowość cyto- plazmy komórek (nasila wypływ K+ przez kanały potasowe) są czynnikami zwiększającymi kaliurezę.

Jak widać na ryc. 3.Id leki blokujące kanały sodowe kanalików zbiorczych, działając natriuretycznie wykazują skutek kaliuretyczny. Działanie sodopędne tych leków jest umiarkowane. Do leków blokujących kanały sodowe zalicza się leki działające antagonistycznie do aldosteronu (spironolaktony), amiloryd i triam- teren. Wymienione leki, podane w dużych dawkach, blokują również wymianę Na+/H+ w tym odcinku nefronu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>