Jeżeli w tkankach

Szczególną właściwość odrastania ma tkanka łączna i to tym większą, im jest bardziej wiotka i im lepiej unaczyniona. W tkance łącznej odrastają wszystkie jej składniki: komórki, włókna, naczynia krwionośne.

Jeżeli w tkankach o słabych właściwościach regeneracyjnych powstanie ubytek, zostaje on zwykle wypełniony przez narastającą z jego brzegów tkankę łączną, która zastępuje w ten sposób tkankę właściwą, niezdolną do odrostu. W tym przypadku nie można mówić o odroście (legeneiatio), tylko o naprawie (reparalio) lub zastępowaniu tkanek (substitutio).

Szczególny charakter ma odrost kości. W miejscu uszkodzenia (np. złamania) powstaje pierwotnie blizna łącznotkankowa, wytworzona przez rozrost okostnej. Blizna ta przekształca się w tkankę kostnawą, z której w końcu powstaje tkanka kostna przez odkładanie się soli wapnia. Nie zawsze odrastająca tkanka modeluje się według kształtu kości. Zwykle powstają w miejscu złamania zgrubienia, a nawet narośla kostne. Jeśli zgrubienia są nieznaczne, mogą ulegać resorpcji, a budowa kości w miejscu blizny przybiera wygląd zbliżony do wyglądu kości prawidłowej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>