Lorkainid

Działa podobnie do lidokainy i meksyletyny. Zmniejsza szybkość powstawania potencjału czynnościowego i przewodzenia, wydłuża czas refrakcji. Podany doustnie wchłania się w bardzo różnym stopniu u poszczególnych chorych, gdyż jest różnie szybko rozkładany w wątrobie. Biologiczny okres półtrwania leku wynosi 8 h. Lek jest biotransformowany do norlorkainidu, który działa podobnie do związku macierzystego, lecz różni się od niego znacznie dłuższym biologicznym okresem półtrwania wynoszącym 27 h. Lorkainid stosuje się w zapobieganiu i leczeniu skurczów przedwczesnych i częstoskurczu pochodzenia komorowego. Wywołuje działania niepożądane: zaburzenia snu, zawroty głowy, zlewne poty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Lorkainid stosuje się doustnie, rozpoczynając od dawek jednorazowych 100 mg stosowanych co 12 h. Ze względu na możliwość kumulacji aktywnego metabolitu leku dawki mogą być zwiększane o 100 mg/24 h w odstępach tygodniowych. Największa dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg. W ciężkich niemiarowościach komorowych lek podaje się we wlewie dożylnym w dawce 10-20 mg/min do ustąpienia zaburzeń lub osiągnięcia dawki 150 mg.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>