Nadczynność gruczołu tarczowego

Nadczynność gruczołu tarczowego. Leki (3-adrenolityczne znajdują szerokie zastosowanie w leczeniu nadczynności gruczołu tarczowego. Wpływają one na częstoskurcz, drżenia mięśniowe, nerwowość, a także zmniejszają przekrwienie tego gruczołu. Przydatność ich jest duża w skojarzeniu z leczeniem izotopowym lub tyreostatykami, w przygotowaniu do operacji chorych nie tolerujących leków tyreostatycznych, a także w przełomie tarczycowym. W leczeniu nadczynności gruczołu tarczowego powinno się stosować LBA pozbawione działania agonis- tycznego. Nagłe odstawienie LBA grozi wystąpieniem przełomu.

Wskazania pozasercowe do stosowania LBA. Leki (3-adrenolityczne są stosowane w migrenie, chorobie Parkinsona, samoistnych drżeniach mięśniowych, delirium tremens, objawach po odstawieniu narkotyków, schizofrenii, nadczynności gruczołów przytarczycznych, osteodystrofii nerkowej, jaskrze, porfirii, trądziku zwyczajnym, profilaktyce nawrotowych krwawień z żylaków przełyku, w nadciśnieniu wrotnym, w celu zmniejszenia objawów tremy w szczególnych sytuacjach życiowych, jak egzamin czy wystąpienie publiczne. W chorobach pozasercowych stosuje się przeważnie niewybiórcze LBA, głównie propranolol.

Rzadkoskurcz, niekontrolowana niewydolność krążenia, wstrząs, blok przedsionko- wo-komorowy 11° lub 111°, dusznica Prinz- metala.

Ciężkie lub pogarszające się chromanie prze-stankowe, martwica spowodowana niedo-krwieniem Ciężka dychawica oskrzelowa Ciężka depresja Kardiomegalia bez objawów niewydolności krążenia

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>