Najczęściej ulegają wytrąceniu sole wapnia

– a) zaburzenia w regulacji gospodarki mineralnej, w wyniku którego w ustroju znajduje się nadmiar soli mineralnych (roztwory nasycone i przesycone),

– b) miejscowych zmian w tkankach, które sprzyjają wytrącaniu i osadzaniu się w nich soli mineralnych. Zmiany te polegają na zakwaszeniu tkanek i zaburzeniu ich koloidalnej struktury. Występują one głównie w tkankach martwych, obumierających, zmienionych zapalnie lub zwyrodniałych.

Najczęściej ulegają wytrąceniu sole wapnia, rzadziej sole kwasu moczowego, kwasu szczawiowego i in. Sole mineralne mogą ulec wytrąceniu w warunkach patologicznych – a) śródtkankowo, – b) w wolnych przestrzeniach ciała.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>