Nazwa tkanki ziarninowej

Nazwa tkanki ziarninowej pochodzi od wyglądu jej powierzchni, którą możemy obserwować np. przy gojeniu się ran powierzchownych. Pasemka i pętle rozrastających się naczyń włosowatych wystają nieco ponad powierzchnię ziarniny, nadając jej chropowaty, ziarnisty wygląd. Przy każdym dotknięciu twardym przedmiotem wystające końcówki naczyń ulegają uszkodzeniu i ziarnina krwawi. Powierzchnia tkanki ziarninowej dzięki silnemu ukrwieniu jest żywoczerwona. Części powierzchniowe ziarniny są jej częściami najmłodszymi, gdyż ziarnina narasta od powierzchni. W starszych, głębszych częściach liczba komórek ulega zmniejszeniu, pojawia się natomiast coraz większa liczba włókien.

Po ukończeniu procesów naprawczych kończy się rozrost tkanki ziarninowej. Naczynia krwionośne ulegają częściowemu zanikowi, wskutek czego ziarnina blednie. Naczyń zostaje tylko tyle, ile trzeba do odżywiania samej tkanki. Większość komórek zwłaszcza leukocyty, ulega obumarciu lub przedostaje się do naczyń. W substancji międzykomórkowej rozrastają się włókienka klejorodne, wskutek czego tkanka ziarninowa przekształca się stopniowo w twardą, włóknistą, słabo unaczynioną tkankę łączną, zwaną blizną (cicatrix).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>