OBJAWY NIEPOŻĄDANE

Współczesne leki moczopędne są lekami silnie działającymi, głęboko ingerującymi w homeostazę ustrojową. Ich niekontrolowane podawanie może być przyczyną poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwaso- wo-zasadowej, zaburzeń hemodynamicznych, przemiany węglowodanowej, pury- nowej i lipidowej, układu wewnątrzwydzielniczego, układu krzepnięcia oraz, czasami, nieodwracalnych uszkodzeń czynności niektórych narządów (narząd słuchu, układ krwiotwórczy, układ immunologiczny). Dlatego też zachodzi potrzeba intensywnego monitorowania biochemicznego i klinicznego każdego chorego leczonego diuretykami nawet przez krótki czas.

Hipokalemia. Jest najczęstszym powikłaniem stosowania diuretyków pędowych i tiazydowych. Jest ona spowodowana zwiększonym napływem NaCl do cewki zbiorczej, nasiloną wymianą Na+ na K+ i Na+ na H+ (pobudzana wtórnym hiperaldosteronizmem) oraz utratą Cl-, uwarunkowaną zwiększeniem ujemnego ładunku światła cewek nerkowych. Niedobór K+ może być przyczyną wystąpienia groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca (migotanie komór, szczególnie u chorych równocześnie leczonych glikozydami nasercowymi) oraz objawów nietolerancji węglowodanów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>