Obrzęki zastoinowe

Obrzęki zastoinowe powstają na tle zastoju żylnego krwi. Zastój powoduje wzrost ciśnienia hydrodynamicznego w odcinku żylnym naczyń włosowatych, co utrudnia powrót płynu z tkanek do tych naczyń. Równocześnie nasilające się niedotlenienie doprowadza do uszkodzenia śródbłonków włośniczek i do zwiększenia ich przepuszczalności, do czego przyczynia się dodatkowo samozatrucie gromadzącymi się produktami przemiany materii (dwutlenek węgla, kwas mlekowy i in.).

Odróżniamy miejscowe obrzęki zastoinowe, powstające wskutek ucisku na żyły lub w następstwie zatorów i zakrzepów oraz obrzęki zastoinowe uogólnione na tle niedomogi serca (obrzęki sercowe). Obrzęki zastoinowe pochodzenia sercowego są – zgodnie z prawem ciężkości – najbardziej nasilone w najniżej położonych częściach ciała. U chorych chodzących występują głównie w okolicy kostek, u leżących – w okolicy kości krzyżowej.

Obrzęki nerkowe powstają w przebiegu niektórych chorób nerek, przebiegających z upośledzeniem ich czynności wydzielniczej. Przyczyną tych obrzęków jest przede wszystkim utrata białka przez uszkodzone kłębki Malpighiego, wskutek czego dochodzi do rozwodnienia krwi i obniżenia jej ciśnienia onkotycznego. Do powstania tych obrzęków przyczynia się poza tym zatrzymanie soli kuchennej w ustroju, co powoduje wzrost ciśnienia osmotycznego tkanek oraz uszkodzenie włośniczek nie wydalonymi produktami przemiany materii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>