Amiodaron wywołuje szkodliwe interakcje

Działanie przeciwarytmiczne amiodaronu utrzymuje się do 150 dni po jego odstawieniu. W czasie jego stosowania u ludzi pojawiają się następujące zmiany elektrokardiograficzne: zaburzenia załamka T, pojawianie się załamka U, przedłużenie odstępu QT. Lek wywołuje liczne objawy niepożądane, których można uniknąć za pomocą indywidualnego doboru dawkowania i wnikliwej obserwacji chorych. Najczęściej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (17%), bezsenność (11%), zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (5%), np. zaburzenia pamięci, drżenia, ataksja, zaburzenia widzenia (3%). Lek jest przeciwwskazany u chorych z rzadkoskurczem i zaburzeniami przewodzenia.

Czytaj Więcej

Hipowitaminoza D

Witaminy D (D2 i D3), zwane witaminami przeciwkrzywiczymi, występują w tranie, żółtkach jaj, maśle. Poza tym w postaci prowitamin w drożdżach.

Z prowitamin (ergosterol, dehydrocholesterol) ustrój wytwarza w skórze czynną witaminę pod wpływem naświetlania promieniami pozafiołkowymi, występującymi w promieniowaniu słonecznym.

Czytaj Więcej

Blok przedsionkowo-komorowy

Przeciwwskazania. Blok przedsionkowo-komorowy, stwierdzenie w EKG poszerzenia zespołu QRS, ciężka niewydolność nerek. Prokainamid daje niekorzystne interakcje ze środkami zwiotczającymi oraz antybiotykami aminoglikozydowy- mi, nasilając działanie porażające mięśnie prążkowane przez te leki. Przeciwwskazaniami względnymi są bloki śródkomorowe i dychawica oskrzelowa.

Czytaj Więcej

W zaniku starczym

W zaniku starczym na skutek fizjologicznego obniżenia sprawności komórek (wyczerpanie) asymilacja komórek jest znacznie obniżona w porównaniu z procesami dysymilacji.

U starców skóra ulega ścieńczeniu (silnie przeświecają przez nią naczynia krwionośne) i zwiotczeniu na skutek zaniku włókien sprężystych. Podściółka tłuszczowa i mięśnie również ulegają zanikowi, zwłaszcza zawarte w tych tkankach elementy komórkowe. Wskutek tego zwiększa się procentowa ilość tkanki łącznej stanowiącej zrąb, a tkanka podskórna i mięśniowa staje się „łykowata”. Na skutek zaniku miazgi zębowej wypadają zęby. Kości szkieletowe również ulegają zanikowi i to nie tylko w wymiarze poprzecznym, ale i podłużnym, przez co obniża się wzrost. Napięcie procesów życiowych coraz bardziej słabnie, wreszcie ustają one zupełnie i następuje wówczas tzw. fizjologiczna śmierć ze starości.

Czytaj Więcej

WSKAZANIA LECZNICZE

Nadciśnienie tętnicze. W 1964 r. Prichard opisał hipotensyjne właściwości LBA. Sądzi się, że LBA obniżają ciśnienie tętnicze krwi wskutek swych właściwości blokowania czynności receptorów P-adrenergicznych. Działanie hipotensyjne tych leków jest niezależne od obecności czy braku aktywności sympatomimetycznej, lub też kardiowybiórczości. Dotychczas powstały następujące teorie mechanizmu działania hipotensyjnego LBA: wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, działanie blokujące neurony adrenergiczne, działanie przeciwreninowe, wtórne zmniejszanie objętości minutowej serca oraz przestrojenie baroreceptorów w regulacji ciśnienia tętniczego. Istnieje możliwość, że leki o tak szerokim zakresie działania, jak LBA, mogą obniżać ciśnienie krwi wskutek działania więcej niż jednego mechanizmu.

Czytaj Więcej

Obraz mikroskopowy zwyrodnienia tłuszczowego wątroby

Obraz mikroskopowy zwyrodnienia tłuszczowego wątroby: wokół żyły środkowej zrazika komórki wątrobowe wypełnione kroplami tłuszczu po stronie lewej miąższ prawidłowy.

Marskość wątroby może być poprzedzona przez zwyrodnienie tłuszczowe (ryc. 42), które jest następstwem braku metioniny oraz choliny ciała te chronią wątrobę przed nadmiernym odkładaniem się tłuszczu w jej komórkach.

Czytaj Więcej

Hiperglikemia

Hiperglikemia pojawia się poza tym w niedoczynności komórek fi wysepek Langerhansa w trzustce, wytwarzających insulinę, oraz w nadczynności komórek a, wytwarzających glukagon. Hiperglikemia nie powoduje większych zaburzeń. Dochodzi jedynie do culcromoczu, który występuje przy wzroście poziomu cukru we krwi powyżej 180 mg°/o (próg nerkowy).

Hipoglikemia. Niedocukrzenie krwi występuje w głodzeniu, w ciężkich chorobach wyniszczających, w niedotarczycz- ności, w wagotonii oraz w nadczynności komórek (3 wysepek Langerhansa.

Czytaj Więcej