Po powstaniu rany

Po powstaniu rany wydobywa się z okolicznych tkanek początkowo krew, następnie zaś po zahamowaniu krwawienia wydzielina surowiczo-włóknikowa, która ulega skrzepnięciu. Do tej skrzepniętej wydzieliny przedostają się leukocyty, które rozpuszczają i pochłaniają martwe tkanki wraz z siateczką skrzepniętego włóknika. Jednocześnie od brzegów rany zaczyna rozrastać się tkanka ziarninowa, która stopniowo wypełnia ubytek. Przez cały czas rozrostu ziarnina pokryta jest warstewką płynu surowiczo-włóknikowego i leukocytów, co chroni ranę przed wtórnym zakażeniem.

Od głębszych warstw ziarniny zaczyna się proces bliznowacenia poprzez rozrost włókien łącznotkanlcowych. W końcu na bliznę narasta z sąsiedztwa nabłonek, na czym kończy się proces gojenia. Tkanka bliznowata jest bardziej twarda i blada od zwykłej tkanki łącznej, gdyż zawiera więcej włókien, które często ulegają zmianom szklistym, a mniej naczyń krwionośnych. Blizny skórne nie mają gruczołów potowych i łojowych ani włosów. Wskutek kurczenia się blizn mogą powstawać zniekształcenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>