U chorych z napadowym częstoskurczem komorowym

U chorych z napadowym częstoskurczem komorowym w postępowaniu doraźnym w czasie napadu LBA stosuje się rzadko. Jednak wskazania do ich zastosowania w przewlekłym leczeniu prewencyjnym są coraz szersze. Czynnikami pozwalającymi przewidywać większą skuteczność LBA w leczeniu przewlekłym są: brak choroby organicznej serca, wydłużenie QT (long QT syndrome), młodszy wiek, płeć żeńska, częstoskurcz zależny od wysiłku, stresu, niedokrwienia oraz częstoskurcz, którego nie można indukować programowanym pobudzeniem komór w czasie badania elektrofizjologicznego serca. U chorych z częstoskurczem komorowym w przebiegu wrodzonego zespołu wydłużonego QT stosuje się LBA bardzo często, a także jako uzupełnienie niefarmakologicznych metod leczenia. Zgodnie z wynikami współczesnych badań zaleca się LBA również u asymp- tomatycznych osób z rodzinną dokumentacją zespołu.

Opublikowane w 1993 r. wyniki programu wieloośrodkowego ESVEM wskazują, że sotalol ma większą skuteczność w leczeniu profilaktycznym chorych z napadowym częstoskurczem komorowym lub migotaniem komór niż liczne (oceniono 6 leków) leki przeciwarytmiczne klasy I przebadane w tym programie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>