U chorych z przewlekłą zastoinową niewydolnością nerek

U chorych z przewlekłą zastoinową niewydolnością nerek stosuje się najczęściej moczopędne leki tiazydowe lub tiazydopodobne razem z lekami przeciwkaliurety- cznymi lub z inhibitorami konwertazy angiotensyny. Tylko w ciężkiej niewydolności zastoinowej, przebiegającej ze znacznie zmniejszonym ukrwieniem nerek, lekami z wyboru są diuretyki pętlowe. Stosuje się je zwykle razem z lekami zmniejszającymi obciążenie następcze (azotany, pochodne hydralazyny, inhibitory konwertazy angiotensyny itp.).

Obrzęki pochodzenia wątrobowego. Do retencji Na+ i H20 dochodzi zarówno w ostrych, jak i przewlekłych stanach zapalnych wątroby. W praktyce klinicznej leki moczopędne stosuje się tylko w niewyrównanej marskości wątroby, przebiegającej z wodobrzuszem i obrzękami kończyn dolnych. Lekami z wyboru są leki blokujące kanały sodowe kanalika zbiorczego (amiloryd, triamteren, spironolak- tony) stosowane same lub w skojarzeniu z diuretykami pętlowymi lub tiazydowy- mi. Należy stosować taką dawkę Icków moczopędnych, aby nie sprowokować hipowolemii i wystąpienia encefalopatii wątrobowej (dzienne zmniejszenie masy ciała nie powinno przekroczyć 0,5 kg). Stosowanie diuretyków pętlowych może być przyczyną wystąpienia hiponatremii, hipokalemii i zasadowicy hipochloremi- cznej oraz encefalopatii wątrobowej. Ta ostatnia jest m.in. spowodowana nasileniem amoniogenezy indukowanej łnpokaliemią. W przypadku opornych obrzę- ków wątrobowych zaleca się stosowanie immersji wodnej skojarzonej z podawaniem diuretyków pętlowych i dopaminy.

Obrzęki nerczycowe. Są one zwykle oporne zarówno na diuretyki tiazydowe, jak i pętlowe. Przyczyną tego jest związanie diuretyków przez przesączone w kłębusz- kach nerkowych białka, co w konsekwencji uniemożliwia ich dotarcie do miejsca działania. U takich chorych oporność na diuretyki można przełamać, podając duże dawki (~ 500 mg) furosemidu lub odpowiednią dawkę innego leku moczopędnego. U chorych ze znaczną hipoalbuminemią, w następstwie której rozwija się hipo- wolemia (będąca przyczyną hipoperfuzji nerek), podawanie diuretyku pętlowego należy kojarzyć z podaniem dużych dawek 20% roztworu albuminy ludzkiej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>