W głodzeniu na skutek niedoboru pokarmów tkanki

W głodzeniu na skutek niedoboru pokarmów tkanki zużywają najpierw materiały zapasowe, wreszcie własną cytoplaz- mę. W rezultacie zanikają komórki, a w następstwie tkanki i narządy. W głodzeniu najwcześniej i najwyraźniej zanikają: tkanka podskórna (tłuszczowa), mięśnie, błona śluzowa przewodu pokarmowego, natomiast narządy najbardziej potrzebne ustrojowi (serce, tkanka nerwowa, narządy zmysłowe) przez długi czas nie ulegają zanikowi, żyjąc kosztem innych tkanek.

Odmianą zaniku głodowego jest wychudzenie gorączkowe. W gorączce dochodzi do tzw. względnego głodu – mimo prawidłowego dostarczania substancji odżywczych nie wystarczają one na zapotrzebowanie ustroju, wskutek znacznie wzmożonego spalania.

W niedokrwieniu nie dopływają do tkanek w dostatecznej ilości substancje odżywcze krążące z krwią. Przy dużym stopniu niedokrwienia tkanki mogą ulec zwyrodnieniu lub martwicy, jeśli zaś niedokrwienie jest nieznaczne lub nasila się stopniowo, występuje zanik. Niedokrwienie prowadzące do zaniku może być spowodowane niedorozwojem naczynia zaopatrującego w krew dany narząd, patologicznym zwężeniem światła na-czynia (np. miażdżycą tętnic mózgowych lub nerkowych) lub wreszcie uciskiem na naczynie z zewnątrz. Zwykle równocześnie z zanikiem miąższu rozrasta się odczynowo bardziej odporny na niedożywianie zrąb łącznotkanlcowy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>