W zaniku starczym

W zaniku starczym na skutek fizjologicznego obniżenia sprawności komórek (wyczerpanie) asymilacja komórek jest znacznie obniżona w porównaniu z procesami dysymilacji.

U starców skóra ulega ścieńczeniu (silnie przeświecają przez nią naczynia krwionośne) i zwiotczeniu na skutek zaniku włókien sprężystych. Podściółka tłuszczowa i mięśnie również ulegają zanikowi, zwłaszcza zawarte w tych tkankach elementy komórkowe. Wskutek tego zwiększa się procentowa ilość tkanki łącznej stanowiącej zrąb, a tkanka podskórna i mięśniowa staje się „łykowata”. Na skutek zaniku miazgi zębowej wypadają zęby. Kości szkieletowe również ulegają zanikowi i to nie tylko w wymiarze poprzecznym, ale i podłużnym, przez co obniża się wzrost. Napięcie procesów życiowych coraz bardziej słabnie, wreszcie ustają one zupełnie i następuje wówczas tzw. fizjologiczna śmierć ze starości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>