WYGLĄD TKANEK I NARZĄDÓW ZANIKAJĄCYCH

Narządy ulegające zanikowi są nie tylko mniejsze, ale zwykle bardziej twarde i spoiste. Spowodowane jest to tym, że najsilniej ulegają zanikowi komórki stanowiące właściwy miąższ narządu, w mniejszym zaś stopniu zanika zrąb łącznotkankowy. Zwiększa się więc procentowa ilość zrębu, który nadaje narządowi twardość i spoistość. Wyjątkiem jest zanikająca tkanka tłuszczowa, w której na miejscu tłuszczu gromadzi się płyn tkankowy, dzięki czemu nabiera on spoistości galaretowatej.

Niekiedy narząd zanikający ulega pozornemu powiększeniu, jak np. mózg w wodogłowiu, płuca w rozedmie. Powiększenie jest pozorne, gdyż masa narządu zmniejsza się, zwiększa się jedynie jego objętość na skutek ucisku i rozpychania komór mózgowych przez płyn mózgowo-rdzeniowy lub pęcherzyków płucnych przez powietrze. Niekiedy zanik połączony jest z odkładaniem w komórkach pewnych ciał zwanych produktami zużycia, które mają charakter barwników. Narządy przybierają wówczas zabarwienie ciemnobrunatne (zwyrodnienie brunatne).

Zaniki nie zawsze są procesami patologicznymi, występują bowiem również w warunkach prawidłowych. W związku z tym możemy wyróżnić zaniki fizjologiczne i patologiczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>