ZWYRODNIENIE KOLOIDOWE

Zwyrodnienie koloidowe (degeneratio colIoid.es) polega na gromadzeniu się w nadmiernych ilościach substancji białkowej, zwanej koloidem, w świetle pęcherzyków i przewodów gruczołowych tarczycy. Typowym przykładem zwyrodnienia koloidowego jest wole tworzące się w przebiegu niedoczynności tarczycy, zwane wolem koloidowym (struma colloides). Mechanizm jego powstawania polega na tym, że przy niedoborze jodu w pożywieniu powstaje zbyt mało tyroksyny. Wówczas frakcja białkowa hormonu tarczycy, którą w prawidłowych warunkateh tworzy hormon po połączeniu się z tyroksy- ną, nie ulega wykorzystaniu i gromadzi się w pęcherzykach gruczołu tarczowego jako tzw. koloid, powodując powiększenie całego gruczołu.

ZWYRODNIENIE ŚLUZOWE. Zwyrodnienie śluzowe (degeneratio mucinosa) występuje w błonach śluzowych. W prawidłowych warunkach śluz produkowany jest w niewielkich ilościach w tzw. komórkach kubkowych błony śluzowej. O zwyrodnieniu śluzowym mówimy wówczas, gdy śluz produkowany jest w nadmiernych ilościach wskutek przekształcenia się wielu zwykłych komórek nabłonka w komórki kubkowe. Zwyrodnienie śluzowe błon śluzowych (żołądka, jelit, tchawicy, oskrzeli) jest jednym z objawów zapalenia błon śluzowych, czyli nieżytu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>