ZWYRODNIENIE ŚLUZOWATE

Zwyrodnienie śluzowate (degeneratio myxomatodes) występuje w tkance łącznej, a dotyczy przede wszystkim substancji międzykomórkowej. Polega ona na patologicznym przekształceniu substancji międzykomórkowej, a częściowo i włókien tkanki łącznej, w galaretowatą, ciągnącą się substancję o dużej zawartości mucyny. Zwyrodnienie śluzowate występować może zarówno w tkance wiotkiej, jak i chrzęstnej, a nawet kostnej. Zwyrodnienie to występuje na podłożu niedoczynności tarczycy (obrzęk śluzowaty), w gruźlicy, w głodzeniu, w charłactwie nowotworowym itp. Należy zaznaczyć, że w okresie płodowym tkanka łączna ma prawidłową konsystencję galareto- wato-śluzowatą. Zwyrodnienie śluzowate jest więc jakby uwstecznieniem się struktury tkanki łącznej do okresu płodowego.

Zwyrodnienie szkliste (degeneratio hyalinea) zachodzi przede wszystkim w tkance łącznej. Podobnie jak zwyrodnienie śluzowate jest ono wyrazem patologicznego przekształcenia struktury substancji międzykomórkowej i włókien łącznotkankowych, jednakże z odwrotnym efektem końcowym, gdyż w toku zwyrodnienia tkanka łączna twardnieje. Włókienka tkanki łącznej pęcznieją, zlewają się ze sobą i wreszcie krzepną na bezstrukturalną, jednolitą, twardą masę o szklistym połysku. Twarde, szklisto zmienione masy uciskając tkanki, wywołują zanik komórek łącznotkankowych i naczyń krwio-nośnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>